Jestem po prostu

Wpis gościnny :)

...walczymy z ospą. Do wczoraj nawet pozytywnie ;) Dziś nie mogę zatrzymać rąk S., które wędrują po twarzy i zdrapują zaschnięte bąble. Natenczas S. pozbył się największego, jaki pojawił się na jego ciele i umiejscowił na prawej brwi.

Mamy krater ;)

Nogi i ręce jeszcze długo zanim się zastrupią. Coś mi się wydaje, że kolejny tydzień przesiedzi w domu. Głowę wsadziłam pod kran i umyłam, bo się z niej kurzyło :)

Pewnie ciekawi Was los babci.

Ma się całkiem nieźle. Wraca do zdrowia. Je sama. Zaczęła chodzić. Trzeźwo myśli :)
Kiedy wczoraj wróciłam z pracy o podobnej porze, zapytała:

- A Ty, łajzo, gdzie byłaś ?

Dziś, kiedy rozmawialiśmy w większym gronie na ten temat, nie mogła sobie słowa przypomnieć. Ale jak przed wojną...po wojnie...opowie ze szczegółami.

...dni w roku, kiedy będę pracować dłuuuuugo. Pierwsza część dnia większości minie podobnie - lekcja, przerwa. Potem wszyscy będą już tylko słuchać (co trzecie słowo), mówić (momentami bez sensu), z wyjątkiem mnie. Będę jedyną, która musi zachować sprawność umysłu i innych zmysłów.

Wrócę do domu i nie będzie mi się chciało nic.

W takie dni tęsknię za wakacjami.

Roma Ligocka - Droga do nieba- ze zbioru felietonów " Wszystko z miłości"

1. Ostatecznie pożegnałam się z Gangiem Synowych.

2. Zalogowałam się na Lubimy czytać. pl.

3. Na torze żużlowym we Wrocławiu zginął Lee Richardson "Rico" [*]. Nie mogłam o tym nie wspomnieć, skoro ryk motorów i żużel we włosach mi nieobcy.

Książkę dostałam na urodziny, ale dopiero wczoraj późnym wieczorem zaczytałam się...w jej codzienności ujmowanej niewyszukanym słowem.

Kto oglądał "Listę Schindlera" powinien pamiętać małą dziewczynkę, która w jednej ze scen idzie ulicą w przeciwnym kierunku od pozostałych bohaterów,( z "góry"obserwuje ją siedzący na koniu Schindler), przemyka koło ściany, wchodzi do kamienicy, po czym chowa się pod łóżko...Jej czerwony płaszczyk (jedyny kolorystyczny akcent w filmie) wyróżniał się w tej pełnej dramatyzmu czarno-białej scenie. Jej imię poznał wkrótce świat. Roma. Roma Ligocka. Prywatnie kuzynka Romana Polańskiego, dziś rozpoznawana felietonistka, malarka, autorka bestsellerowych książek, scenograf i kostiumolog.

Miałam ospę, ale nie taką. Nie przesadzę, pisząc, że miejsca zaczyna brakować na ciele :( Niektóre bąble są wielkości groszówki. Przy tym gorączkuje.
Choróbsko znosi dzielnie, sam sobie radzi z nakładaniem mazidła. Choć dzisiaj obudził mnie o piątej i ponad godzinę, ratowałam dziecko, smarując nowe wybrzuszenia.

- Mamo, Ty się mnie nie brzydzisz ?

- Synu...

Kiedy pierwsze roczniki gimnazjum podchodziły do kolejnych egzaminów, łapałam się za głowę. Zadania trudne, uniemożliwiały "przeciętniakowi" samozadowolenie i wniosek w postaci zdania "napisałem". Zmieniała się proporcja zadań badających umiejętności, proporcja zadań otwartych do zadań zamkniętych. Kołomyja. W sumie roszada trwa nadal. W tym roku skupiono się na czytaniu, a nie pracy twórczej ucznia, umieszczając jedno skromne zadanie otwarte wobec kilkudziesięciu zamkniętych, w nowej formie "znajdź zdanie prawdziwe, czyli prawda czy fałsz". Dla przykładu...;) Nie rozumiem celowości użycia poniższego zadania, w którym, o zgrozo szanowna komisja, zbijająca kokosy na tworzeniu testu, popełnia błąd.

Czy polskie dzieci muszą znać lektury na pamięć ?

Ale wracam do tematu.
W tym roku separując polonistów od reszty ( dziękuję za to ), ściągnięto z nas bagaż odpowiedzialności za wszystko. Tak. Odkąd pamiętam historycy w zadaniach typowo historycznych doszukiwali się analogii humanistycznej, w drugą stronę jakoś pójść nie można było. Zawsze wypadaliśmy gorzej, bo historyk do rozliczenia "przed sądem" wybierał zadanie o najlepszej rozwiązywalności, przypisując je jako historyczne. Od tego roku taka machlojka jest już niemożliwa. Każdy odpowie za siebie.

W tym roku łatwiej było. I jestem za. W Kanadzie na studiach uczą tego, co w naszych gimnazjach. Kto ma się uczyć, będzie to czynił. Kto ma zamiar dostać się do dobrego liceum, samodzielnie będzie wiedzę pogłębiał.
A tak naprawdę niż demograficzny mamy, więc każdy gimnazjalista, licealista na wagę złota. Tutaj doszukujmy się łatwości egzaminów, nie tylko gimnazjalnych.

Taki żart krąży w sieci.

Z czwartku na piątek miałam sen. Śniła mi się matura z matematyki, którą zdałam na pięć, dzięki ściądze, którą przyniosła mi moja polonistka (podeszła do ławki, bo ściąga rzucona przez koleżankę, upadła zbyt daleko). Po co "humanowi" matematyka do szczęścia ? A zdać ją trzeba było.

Nie narzekajmy.

I tym optymistycznym akcentem informuję, że S. pielęgnuje ospę :)

Tak to widzę, patrząc moim niemedycznym okiem.

:) W komplecie jest i ropucha :)